synopsis

Gevangen in een limbo tussen leven en dood moet Nathan Rijckx, een soldaat die omkwam tijdens de Eerste Wereldoorlog, schaduwen verzamelen om een tweede kans op leven en liefde te bemachtigen. Met nog twee schaduwen te gaan, ontdekt hij iets dat zijn hele wereld door elkaar schudt.


Intentie van de regisseur

Als regisseur (en als kijker) ben ik steeds gefascineerd door verhalen die de mogelijkheid bieden om een normale realiteit te overstijgen en zo een eigen, surreële wereld te scheppen. Vooral de symboliek en de mystieke, metafysische lading die mensen geven aan normale concepten als ‘dood’ en ‘liefde’, hebben me altijd sterk geboeid. Een figuur die in die symboliek naar mijn mening net iets teveel als een cliché wordt behandeld, is ‘de dood’ (de man met zeis in zijn meest mondiale betekenis). Toen ik dan ook na de afwerking van mijn eerste kortfilm ‘Droomtijd’, begon na te denken over een volgend project, leek het me een perfecte uitdaging om dit gekende beeld weg te werpen en een nieuwe, poëtische realiteit op te bouwen rond het concept van deze figuur.

Mijn dood is een verzamelaar van schaduwen, een bezitter van momenten meer dan een gids naar één of ander hiernamaals.  Zijn collectie is oneindig, maar elk element is en blijft uniek en mooi in zijn tragedie van verlies.
Schaduwen en schaduwwerelden hebben me visueel ook altijd geïntrigeerd en ik vond het niet meer dan normaal om het concept van de menselijke ziel te binden aan zijn unieke schaduw (een beeld dat één van mijn favoriete verhalen aller tijden ‘Orpheus & Eurydice’ ook al oppert).
Een ander element dat me altijd intrigeert (en ook sterk wordt uitgespeeld in mijn vorige kortfilm) is dat van ‘de onbereikbare liefde’. Het hoofdpersonage, een gestorven ziel die na een unieke soort slavernij in dienst van deze ‘verzamelaar’ een tweede levenskans verdient, leek me dan ook een ideaal slachtoffer om ten prooi te vallen aan deze tragische ‘ziekte’.
Toch wilde ik ook het menselijke aspect in dit verhaal onderstrepen, en wat maakt personages des te menselijker dan hun zwakheden, hun imperfectie, hun haat en jaloezie. Daarom koos ik ervoor een driehoeksverhouding te creëren, waarin een ontwetend ‘objet d’amour’, de onbereikbare, engelachtige schoonheid, centraal wordt geplaatst tussenin twee rivalen, zelfs al is zij zich helemaal niet bewust van de situatie die zich ontvouwt rond haar.
Bij het maken van deze film had ik het geluk de hulp van een geweldige crew en cast te hebben. Vaak vergeten mensen dat het maken van een film een teamprestatie is en ik ben voor altijd dankbaar naar alle mensen toe die me geholpen hebben (en nog steeds helpen) in het realiseren van mijn ideeën en dromen op het grote scherm, hoe gek ze soms ook mogen zijn.